پرستاری یعنی صبر یعنی سکوت یعنی بی خوابی و چه کسی میداند که در پشت لبخندهای گرمت، چه ناگفتهها داری؟!
دست خدا به همراهت ای دست سرشار از عاطفه و مهر. دعای همه دردمندان بدرقه راهت ای سینه لبریز از ایمان و یقین. دستت همیشه گرم ای نگران چشمهای خسته و بیمار. خدا پشت و پناهت ای باغبان گلهای پژمُرده و شاخههای شکسته؛ ای اسوه نیکوکاری، ای “پرستار” اکنون جا دارد از ایثار و فداکاری






