نبض امید در رگ‌های خزر/گزارش میدانی بنادر گیلان بمناسبت روز کارمند
روز کارمند، روز پاسداشت همین ردپاهای بی‌ادعاست؛ ردپاهایی که شاید در تیتر یک خبرگزاری ها و روزنامه‌ها دیده نشوند اما مسیر کشتی‌های بزرگ را برای رسیدن به ساحل امن، هموار می‌کنند
به گزارش پایگاه خبری نگاه شمال، گزارش میدانی از تلاش کارمندان اداره کل بنادر گیلان به مناسبت روز کارمند/ نبض امید در رگ‌های خزر
روز کارمند، فرصتی است برای مکثی کوتاه و نگاهی از نزدیک به انسان‌هایی که در پس عنوان‌ها و مسئولیت‌های سازمانی، هر روز بخشی از مسیر فعالیت‌های بندری و دریایی گیلان را پیش می‌برند. در این گزارش، پای گفت‌وگوی کارکنان اداره‌کل بنادر و دریانوردی استان گیلان نشسته‌ایم؛ روایت‌هایی از تجربه، انگیزه و دغدغه‌های کسانی که حضور و تلاششان، بخشی از جریان پیوسته کار در بنادر گیلان را شکل می‌دهد.
🔻به گزارش روابط عمومی اداره کل بنادر و دریانوردی استان گیلان، روز کارمند، تنها یک تاریخ در تقویم نیست بلکه فرصتی است برای دیده شدن کسانی که چرخ‌های اقتصاد شمال کشور را می‌چرخانند. در این اداره کل، کارمند بودن فراتر از یک شغل اداری است چرا که اینجا کارمندان، حلقه اتصال خشکی به دریا و ایران به بازارهای جهانی‌اند. با وجود تمام چالش‌ها، آنچه در راهروهای این اداره کل موج می‌زند. امید به آینده‌ای روشن برای استان است. در این گزارش به سراغ کارمندان معاونت‌های مختلف رفتیم تا روایت آن‌ها را از تلاش برای ساختن فردا بشنویم.
🔻معماری همدلی برای عبور از چالش‌ها
در ابتدای این مسیر، با یکی از همکاران حوزه مدیریت هم‌کلام می‌شویم. او با لحنی آرام اما قاطع می‌گوید: مدیریت فقط صادر کردن بخشنامه نیست؛ کار ما ایجاد هماهنگی است. ما اینجا جمع شده‌ایم تا کشتی توسعه گیلان را با کمک هم به مقصد برسانیم. باور ما این است که هر امضای یک کارمند یا هر پاسخ او به یک ارباب‌رجوع، می‌تواند چهره‌ای امیدبخش از سیستم اداری بسازد. وظیفه ما همین است؛ زنده نگه داشتن همین امید در رگ‌های سازمان.
🔻پاسداری از میراث آبی برای نسل‌های آینده
فضای معاونت امور دریایی، آمیخته با بوی نمک خزر و مسئولیت سنگین ایمنی است. همکار ما در این معاونت، با لحنی دلسوزانه می‌گوید: دریا اصلاً شوخی ندارد. بچه‌های ما شبانه‌روز حواسشان به ایمنی و محیط زیست هست. ما در واقع داریم از میراث آبی فرزندان این خاک مراقبت می‌کنیم. قشنگ‌ترین لحظه کار ما وقتی است که می‌بینیم یک کشتی با خیال راحت پهلو گرفته. تمام تلاشمان این است که خزر برای مردم گیلان، همیشه مایه برکت و امنیت بماند.
🔻دروازه‌بانان تجارت و اشتغال گیلان
وقتی از اقتصاد و ترانزیت صحبت می‌شود، ردپای معاونت بندری و اقتصادی در بندر انزلی و اسکله‌های استان پررنگ است. همکار ما در این حوزه، با لحنی پرشور می‌گوید: گیلان امروز دروازه تجارت ایران با اوراسیا است. وقتی برای صادرات یا جذب سرمایه‌گذار تلاش می‌کنیم، فقط کالا جابه‌جا نمی‌کنیم؛ بلکه به این کشتی‌ها امید نیز بار می‌زنیم. هر تن باری که از اینجا ترانزیت می‌شود، یعنی یک جوان گیلانی سر کار می‌رود. افتخار ما همین است که با کارمان، پشتوانه اقتصاد استان باشیم.
🔻زیرساخت‌هایی که با عرق ساخته می‌شوند
در معاونت فنی و مهندسی، خبری از کاغذبازی نیست؛ اینجا صدای نقشه‌ها و ماشین‌آلات به گوش می‌رسد. همکار مهندس ما، با لحنی خاکی می‌گوید: کار ما با خاک، آهن، بتن و تجهیزات گره خورده. بچه‌های فنی بیشتر از اینکه پشت میز بنشینند، زیر آفتاب و در معرض رطوبت خزر درگیر کارند. سختی کارمان کم نیست، اما وقتی سازه‌ای می‌سازیم که قرار است ۵۰ سال دوام بیاورد و گره‌ای از کار کشور باز کند، تمام این خستگی‌ها از تن آدم در می‌رود.
🔻سرمایه‌گذاری روی انسان
و در نهایت، به سراغ معاونت برنامه‌ریزی، توسعه مدیریت و منابع می‌رویم؛ جایی که دغدغه‌اش خود انسان‌هاست. همکار ما در این معاونت می‌گوید: اعداد و جدول‌های ما فقط وقتی ارزش دارند که به رفاه و آرامش همکارانمان تبدیل شوند. هدف ما این است که کارمند دلسوز بنادر، خیالش از بابت مسائل حاشیه‌ای راحت باشد و فقط به کار تخصصی‌اش برسد. سرمایه اصلی این سازمان، همین امید بچه‌هاست و ما مسئول نگهداری از این سرمایه‌ایم.
🔻سمفونی ایستادگی در ساحل ایران
از گرمای طاقت‌فرسای جنوب تا رطوبت و مه شمال؛ اسکله‌ها از بتن ساخته شده‌اند و جرثقیل‌ها از آهن. اما آنچه بنادر ایران را روی پا نگه داشته، نه مقاومت مصالح بلکه ایستادگی آدم‌هایش است.
🔻در هیاهوی بارگیری و تخلیه، در صدای بوق ممتد کشتی‌ها و در سکوت سنگین شیفت‌های شبانه، این کارمند است که زمان را به نفع اقتصاد ملی کوک می‌کند. دریاها هر روز شاهدند که چگونه دستانی که بوی کاغذ و اداری می‌دهند، در کنار دستانی که بوی نمک، گازوئیل و آفتاب گرفته‌اند، یک سمفونی مشترک می‌نوازند: سمفونی تلاش برای ایران.
روز کارمند، روز پاسداشت همین ردپاهای بی‌ادعاست؛ ردپاهایی که شاید در تیتر یک خبرگزاری ها و روزنامه‌ها دیده نشوند اما مسیر کشتی‌های بزرگ را برای رسیدن به ساحل امن، هموار می‌کنند.
